Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΖΩ!!!

Σήμερα το πρωί αφήσαμε τον Μάρτη μας πάνω σ'ενα μπουμπούκι,να έρθει να το πάρει ένα χελιδόνι και να κάνει την φωλιά του!!!
Αφήσαμε έναν μήνα ακόμη να φύγει για να έρθει να τον διαδεχτεί ένας νέος!!
Ένας νέος μήνας που μυρίζει λουλούδια, κουλουράκια της λαμπρής, κόκκινα αβγά και κερί που καίγεται κάθε απόγευμα στην εκκλησία καθώς κυλάει η Μεγάλη Εβδομάδα.
Εκοψα κλαδιά από ανθισμένες αμυγδαλιές και τα έβαλα σε ένα μικρό γυάλινο βάζο....
Πήρε άλλη μορφή η ψυχή μου καθώς τα κοίταζα να καμαρώνουν λευκά-ροζ άνθη και καφέ σοκολατί κλαδιά όλα μαζί αγκαλιασμένα.
Ας είνα για αυτός ο μήνας όμορφος σαν τα μάτια της κόρης μου!
Συνεχίζουμε να ξυπνάμε χαμογελόντας και υποδεχόμαστε την κάθε μας μέρα σαν να είναι η τελευταία μας.
Με απέραντη ευγνομωσύνη που μπορούμε να την ζήσουμε για άλλη μία μέρα.
Με αγάπη,χαμόγελα, αγκαλιές και φιλιά.
Με πεταχτές, ζωηρές ματιές κλείνουμετο μάτι στην ζωή και σήμερα!!!
Για αύριο.... θα δούμε....
Και είμαι σίγουρη πως αύριο θα δούμε ακόμη πιο όμορφα πράγματα!!

Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Ζητείται ευχάριστη-ελπιδοφόρα είδηση!!!

Από παντού ακούω για την κρίση και την κατάντια που έχει η Χώρα μου και γράφω την χώρα μου με κεφαλαία γιατί είμαι περήφανη για αυτήν.
Ανθρωποι μένουν χωρίς δουλεία ή αν έχουν ακόμη αυτό το πολύτιμο αγαθό ο μισθός τους έχει φτάσει σε εξευτελιστικά για την εποχή μας επίπεδα.
Ο κόσμος ΠΕΙΝΑΕΙ κυριολεκτικά όχι μεταφορικά...και είναι μεγάλη η διαφορά του κυριολεκτικά με το μεταφορικά.
Οι άστεγοι και οι νεόπτωχοι έχουν αυξηθεί δραματικά.
Δεν ξέρω ή δεν μπορώ καν να φανταστώ που είναι ο πάτος αυτού του βαρελιού που μας έχουν ρίξει.
Μαθητές ακούω δεν έχουν να φάνε και τα κυλικία οργανώνουν συσιτια.
Ανθρωποι δεν έχουν να βάλουν βενζίνη για να πάνε τα παιδιά τους στο σχολείο και παρακαλούν τον γείτονα να τα μεταφέρουν.
Άρρωστοι άνθρωποι δεν έχουν να πάρουν φάρμακα.
Οικογένειες με μικρά παιδιά τρώνε μια μια βούκα από έναν ψωμί που έχουν για να τους πάει πολλές μέρες.
Ανεργες γυναικες φτιάχνουν μπιζουν να πουλάνε για να βγάλουν τα προς το ζην.
Ανεργοι πατέρες δεν έχουν πει στην οικογένεια τους ότι έχουν χασει την δουλεια τους και φεύγουν από το σπίτι να ψάξουν δουλειά ένω η οικογένεια τους νομίζει ότι πάνε για δουλειά.
Εργαζόμενοι δεν έχουν λεφτα για ενοικιο και κοιμούνται σε σκηνες μαζι με τους αγανακτησμένους, όχι για να διαμαρτυρηθούν αλλά γιατι δεν έχουν που αλλού να περασουν τη νύχτα τους.
Φτωχοί ανθρωποι μεριμνούν για άλλους πιο φτωχούς για φαγητό και στέγη.
Από την πρώτη του Μαρτίου οι μισθοί μειώνονται κατα εικοσι δύο τοις εκατό.
Δεν χρειάζεται για αυτή την ανακοίνωση να χρησημοποιήσεις δραματικες λέξεις για να την παρουσιάσεις, είναι από μόνη της η αλήθεια τρομακτική.
Είναι πολύ τρομακτική πραγματικά, και ακόμη πιο τρομακτική θα είναι η πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσουμε στις 31 μαρτίου που θα πάρουμε όλοι την εξόφληση του μισθού μας και δεν θα έχουμε να πληρώσουμε τα δάνεια μας, τα σχολεία των παιδιών μας, το φαγητό μας, τα φροντιστήρια τους, τους γιατρούς και τα φάρμακά μας.
Μπορώ να γράφω για μέρες ασταμάτητα για την κατάντια μας...
Ας μην γραφουμε άλλα τέτοια, ας μην απογοητευόμαστε άλλο...
Ας ελπίσουμε ότι ο Θεός θα βάλει το χέρι του και ας τον αφήσουμε να μεριμνήσει αυτός για αυτά που χρειαζεται το ανθρώπινο είδος για να επιζήσει...
Ας ξεκινήσουμε την μέρα μας με χαμόγελο και ας εκτιμήσουμε αυτά που έχει ο καθένας...
Λίγα. Ναι, το ξέρω είναι πολύ λιγότερα από αυτά που είχαμε...
Είναι πολύ λίγα αλλά...
Ακόμη μας φτάνουν για να ζούμε... Απλώς να ζούμε ...
Ναι, να λέμε ευχαριστώ για την κάθε μέρα που μας χαρίζει ο Θεός...
Ας μην χάσουμε τις ελπίδες μας και ας κάνει ότι μπορεί ο καθένας για να ανακουφίζει τους ανθρώπους δίπλα του...
Γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι δίπλα μας που σε αντίθεση με εμάς δεν έχουν αυτα που χρειάζονται για να ΖΟΥΝ μόνο...

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Θέλω ανανέωση!!

Κάνω ανακαίνιση σπιτιού,ντύνω τον ένα τοίχο του σαλονιού με πέτρα στο χρώμα της αμμου,ήθελα να το κάνω από όταν πρωτοείδα το σπίτι μου στα μπετα.
Μετά έχω να βάψω το σπίτι μου,να πάρω καινουριες κουρτίνες, καινούρια πιάτα, μαχαιροπίρουνα και τραπεζομάντηλα, καινουρια σεντόνια και ζεστες απαλές χουχουλιάρικες κουβέρτες.
Αφού τελειώσω με το σπίτι μου, θέλω να βάψω τα μαλλιά μου και να γεμίσω την ντουλάπα μου με καινούρια μοντέρνα ρούχα.
Θα γεμίσω το νεσεσέρ μου με καινούρια καλλυντικά και τις μπιζουτιέρες μου με καινούρια μπιζουδάκια,κολιέ,βραχιόλια,δαχτυλία και κρίκους.
Τελειώνοντας και με τον εαυτό μου, θα πάω σε μαγαζί με είδη ταξιδιού και θα αγοράσω ένα σετ βαλίτσες σε χρώματα μπεζ-καφέ -για να ταιριάζουν με τις ολοκαίνουριες μπότες μου και το μπουφανάκι μου...
Την επομένη το πρωί θα με περιμένει το αυτοκινητάκι μου, που θα βογγάει από αποσκευές...
Είναι πανέτοιμο για το τριήμερο ταξιδάκι μου -χωρίς παιδιά-,μόνο με τον καλό μου..

Ξαφνικά μία ακτίνα ηλίου μπαίνει από τις γρύλλιες των παντζουριών μου και χτυπάει αλύπητα το κλειστό μου βλέφαρο που τρεμοπαίζει καθώς είμαι στην φάση ρεμ του βαθη ύπνου...
Μιά επαναλαμβανόμενη μωρουδίστικη φωνή έχει βάλει σκοπό να με επαναφέρει στην πραγματικότητά μου.
Μωρό ηλικίας 19 μηνών φωνάζει την μαμά για το πρωινό του γαλατάκι... μαμαααα, μαμααα, μαμααα...

Λίγο ακόμη ήθελα... Λίγο ακόμη ρε παιδιά αφήστε με να κοιμηθώ να φτάσω στην κορύφη της ευτυχίας μου!!
Δεν σας ζητάω τίποτα παρά λίγα ακόμη λεπτά για να φτάσω στο τέλος!!

Βάζω τις παντόφλες μου και τρέχω στο παιδικό...
Ο μικρός με κοιτάει και χαμογελάει ρουφόντας ταυτόχρονα την πιπίλα του.
Τα λίγα ξανθά μαλλάκια που έχει είναι αναμαλλιασμένα και τα ματάκια του ακόμη πρισμένα από τον ύπνο.
Λίγο πιο πέρα η κόρη μου κουλουριάζεται νοχελικά κάτω από την κουβερτούλα της, ανοίγει τα ματια της για πρώτη φορά σήμερα, και η πρώτη της κίνηση είναι να τίνει τα χέρια της σε μένα ζητώντας αγκαλιά και φιλιά!!

Συνειδητοποιώ ότι... δεν θέλω ανανέωση, δεν θέλω τίποτε άλλο... Είμαι στην κορυφή!!!

Θέλω ανανέωση!!

Κάνω ανακαίνιση σπιτιού,ντύνω τον ένα τοίχο του σαλονιού με πέτρα στο χρώμα της αμμου,ήθελα να το κάνω από όταν πρωτοείδα το σπίτι μου στα μπετα.
Μετά έχω να βάψω το σπίτι μου,να πάρω καινουριες κουρτίνες, καινούρια πιάτα, μαχαιροπίρουνα και τραπεζομάντηλα, καινουρια σεντόνια και ζεστες απαλές χουχουλιάρικες κουβέρτες.
Αφού τελειώσω με το σπίτι μου, θέλω να βάψω τα μαλλιά μου και να γεμίσω την ντουλάπα μου με καινούρια μοντέρνα ρούχα.
Θα γεμίσω το νεσεσέρ μου με καινούρια καλλυντικά και τις μπιζουτιέρες μου με καινούρια μπιζουδάκια,κολιέ,βραχιόλια,δαχτυλία και κρίκους.
Τελειώνοντας και με τον εαυτό μου, θα πάω σε μαγαζί με είδη ταξιδιού και θα αγοράσω ένα σετ βαλίτσες σε χρώματα μπεζ-καφέ -για να ταιριάζουν με τις ολοκαίνουριες μπότες μου και το μπουφανάκι μου...
Την επομένη το πρωί θα με περιμένει το αυτοκινητάκι μου, που θα βογγάει από αποσκευές...
Είναι πανέτοιμο για το τριήμερο ταξιδάκι μου -χωρίς παιδιά-,μόνο με τον καλό μου..

Ξαφνικά μία ακτίνα ηλίου μπαίνει από τις γρύλλιες των παντζουριών μου και χτυπάει αλύπητα το κλειστό μου βλέφαρο που τρεμοπαίζει καθώς είμαι στην φάση ρεμ του βαθη ύπνου...
Μιά επαναλαμβανόμενη μωρουδίστικη φωνή έχει βάλει σκοπό να με επαναφέρει στην πραγματικότητά μου.
Μωρό ηλικίας 19 μηνών φωνάζει την μαμά για το πρωινό του γαλατάκι... μαμαααα, μαμααα, μαμααα...

Λίγο ακόμη ήθελα... Λίγο ακόμη ρε παιδιά αφήστε με να κοιμηθώ να φτάσω στην κορύφη της ευτυχίας μου!!
Δεν σας ζητάω τίποτα παρά λίγα ακόμη λεπτά για να φτάσω στο τέλος!!

Βάζω τις παντόφλες μου και τρέχω στο παιδικό...
Ο μικρός με κοιτάει και χαμογελάει ρουφόντας ταυτόχρονα την πιπίλα του.
Τα λίγα ξανθά μαλλάκια που έχει είναι αναμαλλιασμένα και τα ματάκια του ακόμη πρισμένα από τον ύπνο.
Λίγο πιο πέρα η κόρη μου κουλουριάζεται νοχελικά κάτω από την κουβερτούλα της, ανοίγει τα ματια της για πρώτη φορά σήμερα, και η πρώτη της κίνηση είναι να τίνει τα χέρια της σε μένα ζητώντας αγκαλιά και φιλιά!!

Συνειδητοποιώ ότι... δεν θέλω ανανέωση, δεν θέλω τίποτε άλλο... Είμαι στην κορυφή!!!

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

ΤΟ ΤΕΛΟΣ...

Οχι. Δεν πρόκειται για κανένα τραγικό τέλος σε κάτι σπουδαίο...
Είναι απλώς το τέλος των διακοπών μου και η επιστροφή στην καθημερινότητά μου..
Συνειδητοποιόντας ότι δεν στενοχωριέμαι καθόλου που τελειώσαν οι διακοπές μου νιώθω τυχερή..
Αυτό σημαίνει πως η καθημερινότητά μου είναι κάτι που απολαμβάνω και δεν διστάζω να επιστρέφω σε αυτή μετά από ένα σύντομο ... διαφημιστικό διάλλειμα!!!
Έκλεισα και γώ λοιπόν τις φετινές εμπειρίες μου σε δύο μικρές γυάλες.
Μαζί έβαλα γκρι βότσαλα από τη θάλασσα που με άφησε να κολυμπήσω μέσα της και από την αμμουδιά που μου επέτρεψε να ξαπλώσω πάνω της και να περάσω ώρες ξεγνοιασιάς με ηλιοθεραπεία και ρακέτες!!
Τα βότσαλα μυρίζουν ακόμη θάλασσα,αλμύρα...
μα και το είδωλό μου στον καθρέφτη έχει πάρει ένα γλυκό χρυσαφί χρώμα και μου θυμίζει τον ήλιο, αλλά και το ηλιοβασίλεμα που έβλεπα κάθε μέρα φορώντας το μαγιώ μου κάτω από λευκή ομπρέλα καθισμένη άναπαυτικά στην πετσέτα μου.
Κάθε διακοπές είναι διαφορετικές αλλά όλες είναι όμορφες..
Πίσω στην καθημερινότητα λοιπόν.
Αφού γέμισα τις μπαταρίες μου θα κάνω μια ωραιότατη γενική καθαριότητα στο σπίτι... Θα οργανώσω ξανά τις ντουλάπες μου και όλα θα ξαναβρούν τους κανονικούς τους ρυθμούς.
ΣπίτΙ, παιδιά, φαγητό, βόλτα απογευματινή,- όσο μας παίρνει ακόμα και δεν σκοτεινιάζει από τις 5.00- και... όλα θα πάνε καλα!!!
ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!!!